Recent wist het museum een tweetal oorkondes te kopen voor de collectie. Deze werden enkele jaren geleden al eens aangeboden, maar waren toen al verkocht. Nu werden ze bij een andere handelaar opnieuw aangeboden. De oorkondes zijn van grote interesse omdat deze het verhaal vertellen van de Duitse matroos Friedrich Döring. Döring voer als matroos op de Vorpostenboot 1239, onderdeel van de 12. Vorpostenflottille B-Gruppe. Deze eenheid had Delfzijl als thuishaven tussen mei 1942 en mei 1945.
Een van de oorkondes is die van een verwondingsinsigne die Döring verkreeg nadat zijn boot in gevecht geraakt was met Engelse snelboten. Dankzij het logboek van het flottielje kon het verhaal nauwkeurig gereconstrueerd worden:
‘’Tot 9 september 1942 lag de Vorpostenboot 1239 al enige tijd voor reparatie en onderhoud op een scheepswerf in Delfzijl. Nadat de werkzaamheden gereed waren werden enkele testvaarten gehouden en nadat alles was goedgekeurd werd de boot weer ingezet bij de eenheid om de Deutsche Bucht te beveiligen tegen hun vijand. Op 11 september, om 04.31 uur voer Boot 1239 in het Quadrat AN 8317 (ten noorden van Terschelling), toen zij op een zestal Engelse motortorpedoboten (MTB) stuitten. Dit gold ook voor de Engelsen en zij splitsten zich op in twee groepen van elk drie boten, namen posities in op stuurboord en bakboord van Boot 1239 en schoten vervolgens op de Duitse boot. De Duitsers schoten terug en tot twee keer toe wisten zij de MTB's af te slaan. Kort daarna volgde een derde aanvalsgolf. Boot 1239 kreeg het zwaar te verduren.
Een stuk 1,5 cm geschut viel uit doordat het kapot werd geschoten en de bemanning gewond raakte. Kort daarop trof een torpedo het voorsteven waarna het voorste deel van het schip werd weggeslagen. Ook het voorste geschut met de bedieningsmanschappen verdween in zee. Matroos Mohr wist weer aan boord te klimmen. De commandant Obersteuermann Helms en zijn Wachoffizier hielden stand en bleven het gevecht leiden. Ondertussen maakte het schip veel water en ook het achterste geschut en een machinegeweer raakten onklaar nadat de manschappen gewond raakten. De boot knikte in het midden en de brug raakte zwaar beschadigd. Daarna probeerde de bemanning van een Engelse MTB Boot 1239 te enteren, maar de Duitse bemanning wist dit te verhinderen door negen handgranaten te werpen.
Ondertussen kwam Boot 1234 ook in de buurt, waarna de MTB's hun focus daarop legden en het gevecht vervolgden. Zij wisten de actie af te slaan en de MTB's verdwenen uit het zicht. Op Boot 1239 waren slechts negen manschappen niet gewond en zij wisten de grootste lekkages te dichten. De motor werkte nog, maar de boot was stuurloos geworden. Boot 1234 kwam langszij om de gewonden over te nemen en naar Terschelling over te brengen. Ondertussen waren ook de boten 1240, 1241 en sleepboot BS 3 opgeroepen om hulp te bieden. Boot 1239 werd naar Terschelling gesleept en daar behoed van het verdere zinken.
Het gehele gevecht duurde tien minuten, maar de schade op Boot 1239 was enorm: Een dode, vier vermisten, drie zwaargewonden en tien lichtgewonden. Ook kreeg de boot zo’n 600 tot 700 treffers van Engelse wapens te verduren. Zelf heeft Boot 1239 ruim 1600 keer gevuurd met de verschillende machinegeweren, 1,5 cm en 2 cm kanonnen.
De Duitse slachtoffers: Gefreiter Helmut Hartung, Matrose Heinz Hecht, Matrose Gerhard Nolthenius, Matrose Friedrich Hahne en een onbekend gebleven militair allen van Boot 1239. Op Boot 1234 vielen de volgende slachtoffers: Matrose Karl-Heinz Petri, Matrose Ernst Engelhardt en Matrose Erhard Seiffert.
